شماره:       131 / م / 321

تاريخ:        23 فروردين 1385

                12 اوریل  2006

  با تبریک و شادباش به دانشمندان ایرانی و

هشدار به ملت ایران

... ملت ایران هوشیار باشیم و بخودمان بیائیم که ما با بمب هسته اي و موشک هاي دور برد نمی توانیم از کشورمان دفاع کنیم و آنرا محفوظ نگاه داریم، حفظ کشور، رفاه اجتماعی، نگاهداري و نگاهبانی از آينده فرزندانمان و تمامیت ارضی ایرانمان، بدون هیجان و تحریک احساسات به میزان عقل و شعور ودرایت ما بستگی دارد...

بدون کوچکترین تردیدي، هیچ فرد ایرانی را نمیتوان یافت که از پیشرفت هاي کشورش مغرورانه بخود نبالد و افتخارآمیز به جهان ننگرد. بی شک توانائی های دانشمندان ایرانی در زمینه هسته اي در دنیاي کنونی نیز در سرفصل هاي چنین نگرشی قرار خواهد داشت.

اما در نگاهی عمیق به پدیده فوق و پس از فرو نشستن هیجانات کاذب، ناگزیر باید به سئوالاتی پاسخ گفت که در صورت عدم دسترسی به پاسخ صریح  آنها ، خوشحالی و هیجان زدگی به مانند همیشه زود گذر و وخیم خواهد گشت.

انجمن پژوهشگران ایران، هشدار به ملت را این چنین به پرسش وا می نهد:

	آيا در ادامه پیشرفت ها و خوشحالی هاي منبعث از آن به چیز ملموسی دست پیدا خواهیم کرد؟
	آیا 7 میلیون گرسنه اي که امروز در ایران امکان سیر کردن شکم خود را ندارند به حداقل نان شبی دست خواهند یافت؟
	آیا مجموعه عظیم آسیب دیدگان اجتماعی و اقتصادي امروز ما مانند معلولین، معتادان، تن فروشانی که هیچ گناهی جز نداشتن یک لقمه نان ندارند، فراریان، و ...، زندگی حداقل و کمی بهتر ي پیدا خواهند کرد؟
	آیا از ارتش بیکاران و خاصه نسل جوان و تحصیل کرده ایران که بزرگترین قربانیان 27 سال گذشته هستند یک نفر کاسته خواهد شد؟
	آیا براي دختران و زنان مقاوم و با ارزش ما که با تبعيض و در نابرابری زندگي ميکنند کوچکترین قدمی در راه آزادي و پیشرفت برداشته خواهد شد؟
	آیا یک در صد هم که شده از تورم دو رقمی خانمان سوز رهائی پیدا خواهیم کرد؟
	آیا نظام جمهوري اسلامی با در دست داشتن سلاح هسته ای بیشتر به فکر مردم خواهد بود؟

	آیا مجموعه دولت هاي غربی که امروز پس از 27 سال فریاد و فغان مردم ایران ، به تروریسم دولتی جمهوري اسلامی واقف و جمهوري اسلامی را مانع هر نوع آزادي در ایران و آرامش در خارج از ایران می دانند، این بار نیز حکومت جمهوري اسلامی را راحت خواهند گذارد؟
	آیا عواقب حمله نظامی و جنگ را که دیگر کمتر می توان نادیده انگاشت، خوشحالی هاي زودگذر و هیجان زا را به بدبختی هر آنچه بیشتر مردم ایران بدل نخواهد کرد؟
	آیا جمهوري اسلامی با داشتن بمب هسته اي و موشک هاي آتش زا آسایش و آرامش به مردم ایران، منطقه و جهان هدیه خواهد کرد؟

ملت ایران هوشیار باشیم و بخودمان بیائیم که ما با بمب هسته اي و موشک هاي دور برد نمی توانیم از کشورمان دفاع کنیم و آنرا محفوظ نگاه داریم، حفظ کشور، رفاه اجتماعی، نگاهداري و نگاهبانی از آينده فرزندانمان و تمامیت ارضی ایرانمان، بدون هیجان و تحریک احساسات به میزان عقل و شعور ودرایت ما بستگی دارد.

جمهوري اسلامی این بار هم با ذلت و حقارت هر آنچه بیشتر جام زهر دیگري سر خواهد کشید.

از سوئی دیگر فراموش نکنیم، که شعارهاي امروز جمهوري اسلامی در رابطه با ملی شدن نفت ودکتر مصدق و مقایسه آن با سلاح هسته اي و جمهوري اسلامی به جن وبسم اله بیشتر شباهت دارد. ما مردم ایران مصدق را سمبل وطنپرستی، آزادی و استقلال ايران می شناسيم ولي آيا جمهوري اسلامی دشمن ایران، هویت ایرانی و باعث نابودي ایران نخواهد بود؟

 ساختن امروز و فردای ایران و آينده فرزندانمان تنها بدست خود ماست

با امید به سال سرنوشت ساز 1385

انجمن پژوهشگران ايران