|
بررسي پي آمدهای بيست و پنج سال انقلاب و آينده ايران
داريوش و
لندن
بهزاد بلور BBC
World Service
: 20:31 گرينويچ - جمعه 27
فوريه 2004 http://www.dariush2000.com

جمعه پيش داريوش رو تو لندن ديدم .
برای کنفرانس سه روزه انجمن پژوهشگران ايران که در لندن
برگزار شده بود آمده بود.
تو اين سه روزه سخنرانها که از لندن
و پاريس آمده بودن در زمنيه های مختلف بخصوص آسيب های اجتماعی در ايران سخنرانی
کردن. داريوش هم از پاريس رسيد و يک ديدار سريعی قبل از اينکه جلسه شروع بشه داشتيم
.
داريوش :" من در رابطه با مسئله مواد مخدر و
تأثير اون در جامعه ايران و رشد اون در اين بيست و پنج سال و اينکه در آينده چه در
انتظار ماست حرف زدم. بنظر من اين آسيب بزرگ نتيجه فشارهای اجتماعيه . خفقان سياسی
از طرف دولت و فشارهای خانواده درايران منجر به گرايش يک جوان به مواد مخدر ميشه.
آمار نشون ميده که ۱۳ ميليون معتاد در ايران هستند.
من نيتم ازاين سخنرانی اين هست که پيام بهبودی خودم رو به ديگران برسونم ، مسئله
ترک کردن و ترک موندن برای ما مهمه.
اعتياد بنظر من مثل يک بيماريه و مثل بيماريهای
ديگه بايد باهاش رفتار بشه . بايد يک معتاد درمان بشه نه که به زندان بره. يک معتاد
بنظر من ديگه خودش نيست و کاملأ در کنترل مواد مخدره. فکرش ، حرفش و کارهاش همه در
اختيار ماده مخدره .
من خودم ۱۵ سال درگير اعتياد بودم و ميدونم که
اعتياد ۵ درصدش مواده و نود و پنج درصدش افسردگيه که گريبان يک فرد رو ميگيره ."
بهزاد : آيا اين ۱۵ سال اعتياد در ترانه
هاتون تأ ثير گذاشته ؟
داريوش : آهنگ "آينه" در اوج اين دوران بوده
. من اصولا ترانه هائی رو که می خونم گويای احساسات درونمه و با شاعر ميشنيم و
مسئله مو ميگم و با هم طرح اون ترانه رو می ريزيم . در زمانی که "آينه" رو خوندم ،
واقعأ حسم اين بود که به آينه نگاه ميکردم و خودمو نمی شناختم . اعتياد مثل يک جن
وجود من رو تسخير کرده بود."
رو می کنم به آينه، رو به خودم داد می زنم ، ببين
چقدر حقير شده اوج بلند بودنم . . . . من جای آينه می شکنم، رو به خودم داد می زنم:
اين آينه است يا که منم . . . .( شعر از اردلان سرفراز)
|